O Supremo avala a fusión entre a Ser e Antena 3 Radio tras a modificación da lexislación en novembro do 2005

O Tribunal Supremo (TS) avalou a fusión entre a Cadea Ser e Antena 3 Radio unha vez modificada a lexislación que afecta ó pluralismo informativo en novembro do 2005, a través da Lei de Medidas Urxentes para o Impulso da Televisión Dixital Terrestre.
O Alto Tribunal, que ditou sentenza de anulación desta operación no 2000, admite nun auto redactado o 20 de febreiro que finalmente "quedou firme unha operación de concentración análoga" á que deu lugar esa sentenza de anulación, tras un cambio na lexislación sobre pluralismo.

A operación de fusión orixinaria, que cedía a xestión de Antena 3 Radio e a Cadea Ser a Unión Radio (Propiedade do Grupo Prisa e Grupo Godó) foi aprobada por resolución do Consello de Ministros en 1994, e recorrida por particulares nun proceso que chegou ata o Supremo, que anulou finalmente a operación no 2000.

Baixo a tutela do Servizo de Defensa da Competencia, as compañías implicadas separaron a xestión dos seus respectivos negocios, segundo afirma o Supremo, se ben foi presentado ante os tribunais outro recurso o 26 de abril do 2006 que pedía a execución da sentenza ó considerar que non se executara plenamente.

O fallo do tribunal, con dous votos particulares, lembra que a anulación da fusión estaba razoada no incumprimento dos requirimentos de pluralismo informativo "e non por contrariar a regulación sobre concentracións económicas no marco do dereito da competencia".

Posterior a este fallo foi a modificación da citada Lei do 2005, sobre Medidas Urxentes para o impulso da TDT e que incluía no seu título a Liberalización da Televisión por Cable e o Fomento do Pluralismo.

Bases normativas

Tras esta modificación, o Supremo considera que "se modificaron as bases normativas que argumentaron a anulación" da fusión de Antena 3 e a Ser, se ben recoñece que "quedou firme unha operación de concentración análoga" á anulada.

Segundo lembra o Alto Tribunal no seu auto, a norma de 1987 limitaba a posesión de frecuencias en poder dunha sociedade concesionaria "cando estoupen servizos de radiodifusión sonora que coincidan substancialmente no seu ámbito de cobertura", mentres que a nova lexislación fixa o límite en "máis do cincuenta por cento de concesións administrativas do servizo de radiodifusión sonora terrestre que coincidan substancialmente no seu ámbito de cobertura" e, en todo caso, en "non máis de cinco concesións no mesmo ámbito".

Posteriormente á modificación da Lei, o 5 de setembro do 2005, o Servizo de Defensa da Competencia recibiu notificación dunha nova operación de concentración consistente na toma de control de Antena 3 Radio por parte de Unión Radio, finalmente aprobada polo Consello de Ministros do 2006. Por iso, no seu auto, o TS admite que a modificación das circunstancias legais e materiais, que consideran "por completo diferentes", "privan de obxecto a decisión sobre a execución da sentenza do 2000".

Votos particulares

En canto ós votos particulares, o maxistrado Óscar González González afirma que se produciu unha "lesión ó pluralismo informativo, non xa desde un aspecto simplemente formal senón material", debido a que as emisións radiofónicas de Antena 3 como emisora independente "desapareceron das ondas, por causa da forza atractiva desenvolvida na súa programación pola Ser".

Ó seu xuízo, "resulta extremadamente preocupante que a execución da sentenza de 9 de xuño do 2000 se tentase encubrir baixo a aparencia formal da anulación dos acordos previos de concentración, cando na práctica a realidade presentaba un escenario completamente diferente. Esta preocupación chega ós seus máis altos límites, cando son as propias partes intervenientes nela as que non se recatan de admitir esa realidade, nos seus escritos ante o Tribunal de Defensa da competencia".

Pola súa parte, o maxistrado Manuel Campos asegura que "debe declararse non executada a sentenza sen prexuízo de que agora sexa imposible a súa execución, dado que son supostos distintos con consecuencias xurídicas distintas, entre outras a responsabilidade da Administración pola súa ineficacia". Na súa opinión, a relevancia deste feito é que os demandantes poden "derivar da declaración de incumprimento de dita sentencia determinadas consecuencias ou efectos xurídicos".

Na súa opinión, a sentenza de 9 de xuño de 2000 "non foi debidamente executada", porque "o seu cumprimento debese supor a separación efectiva e real da xestión operativa e económica de Antena 3 de Radio das outras sociedades codemandadas, en concreto respecto da Ser, o que non se levou a cabo".

MADRID
ESTRELLA DIGITAL /EP